Ο Τομ (όχι το πραγματικό του όνομα) είναι ένα 56χρονο μέλος του LIFEPlan που ζει μόνος του, απολαμβάνοντας τη ζωή και την κοινότητα με μεγάλη ελευθερία.
Πρόσφατα, ο Τομ αρρώστησε και εισήχθη στο νοσοκομείο, όπου διαγνώστηκε με διαβήτη.
Αυτή η νέα κατάσταση της υγείας του ήταν μια πρόκληση για τον Τομ, που τον ανάγκασε να κάνει πολλές αλλαγές στον τρόπο ζωής του, από την αλλαγή των διατροφικών συνηθειών μέχρι την καθημερινή αυτοενέσεις ινσουλίνης. Για να βοηθηθεί ο Τομ με τις νέες ανάγκες υγειονομικής περίθαλψης, εισήχθη σε οξεία μονάδα αποκατάστασης για περίπου 3 μήνες για εκπαίδευση και κατάρτιση.
Η Wendy Applebee, η υπεύθυνη φροντίδας του Tom στο LIFEPlan, παρακολούθησε την πρόοδό του και τον επισκέφθηκε στο σπίτι του λίγο μετά την αποφυλάκισή του από την αποτοξίνωση. Δεν άργησε να συνειδητοποιήσει η Wendy ότι ο Tom χρειαζόταν πρόσθετη βοήθεια για να διαχειρίζεται σωστά τις ενέσεις ινσουλίνης του. Ο Τομ είπε ότι του έλειπε ένα απόθεμα "κόκκινων καπακιών". Μη έχοντας νοσηλευτικό υπόβαθρο, η Wendy δεν ήταν σίγουρη σε τι αναφερόταν ο Tom, οπότε επικοινώνησε με τον προϊστάμενό της, το Τμήμα Διαχείρισης Περιστατικών και το Τμήμα Κλινικής Υποστήριξης για υποστήριξη. Η ανησυχία της Wendy ήταν ότι ο Tom δεν θα μπορούσε να μείνει στο σπίτι του αν δεν ήταν σε θέση να φροντίσει τον εαυτό του.
Η Wendy και η επόπτρια του LIFEPlan Rachel Pomanteer ήρθαν σε επαφή με την Carrie Loubier, Διευθύντρια Εκπαίδευσης Νοσηλευτών του LIFEPlan, για να μάθουν περισσότερα για την ανάγκη του Tom. Η Carrie διαπίστωσε γρήγορα ότι τα κόκκινα καπάκια στα οποία αναφερόταν ο Tom ήταν βελόνες που χρειάζονταν για τις ενέσεις ινσουλίνης. Σε συνεργασία με τον φαρμακοποιό του Tom, η Carrie κατάφερε να πάρει μια "συμβουλή" για να διασφαλίσει ότι ο Tom γνώριζε πώς να χορηγεί σωστά την ινσουλίνη.
Συνεργαζόμενες, οι ομάδες διαχείρισης φροντίδας, επανεξέτασης περιστατικών και κλινικής φροντίδας εξασφάλισαν ότι ο Τομ διέθετε υποστήριξη για τη διαχείριση της ινσουλίνης του. Με αυτή την υποστήριξη, ο Tom μπόρεσε να παραμείνει στο σπίτι που αγαπάει.
Τρώγοντας πρόσφατα σε ένα τοπικό εστιατόριο, ο Τομ μοιράστηκε την ιστορία του με τους φίλους του, και χωρίς να το γνωρίζει, ένας από τους φίλους του ήταν μια νοσοκόμα που προσφέρθηκε να τον ελέγχει καθημερινά για να τον βοηθήσει με τη φροντίδα του διαβήτη του.
Χάρη στις προσπάθειες του φίλου του Τομ και του προσωπικού του LIFEPlan που τον φρόντισε σε αυτή την κατάσταση, ο Τομ έχει προσαρμοστεί στις νέες ιατρικές του ανάγκες, τα πάει καλά, μπορεί να ζει ανεξάρτητα στο σπίτι του και συνεχίζει να απολαμβάνει τη ζωή που επιλέγει να ζει.